“Alles moet goed geregeld worden,
maar niet te vroeg in de ochtend”

Erik Vlaanderen is activiteitenorganisator rayon West

Erik Vlaanderen:

“Sinds mijn jonge jaren speel ik viool.”

Samen met Marjan van Hof organiseert Erik Vlaanderen activiteiten in rayon West. Wat drijft deze vrijwilliger en oud-collega?

Erik Vlaanderen (68) “groeide op” zoals hij het zelf zegt, bij Fatum, deel van de Nederlanden van 1845. “Daar kwam ik in 1967 terecht op de afdeling Medische Varia. Wat me bijzonder aansprak was – de naam zegt het al – de grote variatie in werkzaamheden. Na een periode van bijna twee jaar militaire dienst (1972) was Fatum met de Eerste Rotterdamse gefuseerd tot Nationale-Nederlanden. Medische Varia was gesplitst in verschillende sectoren en ik kreeg een plek bij de sector Ziektekosten, het latere Zorg-verzekeringsbedrijf. Daar heb ik verschillende functies gehad. De laatste jaren als secretaris van de staf Zorg.” Erik trad in 1985 toe tot de Ondernemingsraad NN-Schade en werd kort daarna benoemd tot secretaris. Toen in de jaren 1990-1994 NN en NMB-Postbank werden samengevoegd tot ING, werd hij door de toenmalige directie gevraagd om fulltime OR-secretaris te worden. “Daardoor moest ik het secretariaat van de staf Zorg helaas vaarwel zeggen. Na 1994 volgden vele organisatiewijzigingen. Die gingen vanaf de eeuwwisseling veelal gepaard met boventalligheid van grote aantallen medewerkers. Voor de OR-leden en ook voor mij persoonlijk was dat de moeilijkste periode binnen de medezeggenschap van NN en ING. Niettemin heb ik de functie van fulltime OR-secretaris tot mijn pensionering in december 2013 met genoegen vervuld.”

Wat sprak je aan in die functie?

Erik: “De veelzijdigheid en de contacten met een grote hoeveelheid verschillende partijen, waaronder in potentie alle NN-medewerkers. Vaak was het ook wel een ‘eenzame’ functie, waarbij ik veel zaken zelfstandig moest regelen en oplossen. Ik kreeg als OR-secretaris te maken met vrijwel alle facetten van de bedrijfsvoering en met de altijd boeiende interne organisatie van de medezeggenschap. Daar heb ik veel van geleerd.”


Wat doe je nu voor de vereniging?

“Door de voorzitter van de activiteitencommissie, Niek Hakvoort, zijn Marjan van Hof en ik verleden jaar gevraagd om voor de leden van de rayon West af en toe een activiteit te organiseren. Dat heeft in november geresulteerd in een najaarsbijeenkomst in de miniatuurstad Madurodam, met een bezoek aan het park, hapjes en drankjes. Het is de bedoeling dat we in de loop van het voorjaar weer een leuke activiteit gaan organiseren. Marjan en ik hebben wel wat ideeën, maar die moeten we nog verder bespreken en uitwerken.”


Wat drijft je persoonlijk hierbij?

“Mijn drijfveer is dat dit leuk werk is. Het geeft me de gelegenheid om weer eens oud-collega’s te ontmoeten en te spreken. Het is moeilijk om al na één activiteit al te zeggen wat me is opgevallen. In ieder geval is het eenmalig versturen van een simpele uitnodiging via de VO-NN-kanalen onvoldoende om het gewenste aantal oud-medewerkers te enthousiasmeren voor een uitje. Daar is meer actie voor nodig dan ik dacht.”


Wat is je hobby?

“Sport, (zaal)voetballen met name. Ik heb vanaf mijn jeugd gevoetbald. Met zaalvoetballen ben ik zo’n twaalf jaar terug na een meniscusoperatie opgehouden. Verder ben ik de laatste decennia intensief bij de sportvereniging betrokken als bestuurslid. Daarbij zowat alle bestuursfuncties doorlopen, sinds drie jaar weer als – jawel – secretaris. Binnen de vereniging houd ik me teven bezig met de begeleiding van de jeugd. Verder: golfen. Maar dat is wat in het slop geraakt. Ik heb m’n golfvaardigheidsbewijs, maar daar is alles wel mee gezegd. En ik ben ook nog wijkhoofd van Reuma Nederland. Mijn echte hobby’s zijn lezen, tekenen/schilderen en houtbewerking, klussen. Vroeger maakte ik bijvoorbeeld zelf de ledikanten, kasten en bureaus voor de kinderen. Toen had je ook nog geen uitgebreide IKEA-vestigingen. Ook de kleinkinderen vragen natuurlijk de nodige aandacht.”


Wat is je levensmotto?

“Ik ben een perfectionist en een avond- én nachtmens. Mijn levensmotto zou dus kunnen zijn: alles moet goed geregeld worden, maar niet te vroeg in de ochtend … ”


Vertel eens iets verrassends over jezelf…

“Sinds mijn jonge jaren speel ik viool, daarbij gepusht door m’n opa die violist in verschillende orkesten was. Na zijn overlijden erfde ik wel zijn viool, maar het musiceren werd naar een steeds lager pitje verkast. Daar heb ik nu spijt van en ik probeer het vioolspelen geleidelijk aan weer op te pakken. Dat valt behoorlijk tegen: stramme vingers, geen snelheid, vaste grepen lukken niet meer en het noten lezen ben ik kwijt. Flink oefenen dus, misschien wordt het een hernieuwde hobby.”

Erik Vlaanderen (68)

Geboren en getogen in Den Haag. Sinds 1974 woont hij “met veel plezier” in Gouda met echtgenote Diny en vier katten. Samen hebben ze 4 kinderen en 10 kleinkinderen van 4 tot 21 jaar. “De kinderen zijn al langere tijd het huis uit, maar ze wonen allemaal redelijk dicht in de buurt.”