Ruiken naar rook en roet

In gesprek met drie generaties ‘brandmannen’:
Aad Horstman, Wim Bilthof en Wim den Ouden

Zet eens drie ‘brandmannen’ bij elkaar en laat ze over vroeger vertellen. Dat was het idee achter de uitnodiging aan (ex-)NN’ers Aad Horstman (79), Wim den Ouden (72) en Wim Bilthof (63). Mannen die met veel warmte en plezier terugkijken naar hun tijd bij NN.

De senior in het gezelschap is Aad. Een kleurrijke en humoristische figuur die je binnen 20 seconden laat lachen en altijd wel een goed verhaal paraat heeft. Hij begon in 1955 als jongste bediende op de autoafdeling met een salaris van 75 gulden per maand en hij heeft tot 2000 bij “N1845 en diens rechtsopvolgers” gewerkt. Aad: ”Met heel veel plezier en heel veel waardering voor het bedrijf dat me de gelegenheid heeft geboden om carrière te maken en zodoende alle rangen te kunnen doorlopen.” Van 1978 tot 1985 heeft Aad in de sector Brand Bedrijf/Glas gewerkt en vanaf 1981 als sectorleider.

Wim Bilthof werkt nog steeds als senior productmanager Zakelijk Schade bij NN. Hij kwam in 1976 na zijn militaire dienst op het hoofdkantoor van NN (de Zilveren Toren) als schadebehandelaar Brand. Vandaar ging het naar stafachtige dingen en groepshoofd schadeafdeling. In 1990 werd hij hoofd Volmachtbeheer en kort daarna directiesecretaris van het schadebedrijf. Na de grote reorganisatie in 1994 werd hij kenniscoördinator voor Brand, Reis en Ongevallen. Hij werkte kort onder Aad bij Brand en als kenniscoördinator had hij veel met Wim den Ouden te maken.

Wim den Ouden kwam in 1963 bij de Nationale Levensverzekeringsmaatschappij in dienst als assistent-actuaris. Na de fusie met 1845 werd hij productmanager op de eerste geïntegreerde afdeling Marketing. Ook gaf hij leiding aan het project Synergievoordelen van de fusie. Veel collega’s herinneren zich nog wel de letters CWIP. Tijdens dat project heb ik de overstap naar NN-schade gemaakt. Daar heb ik diverse functies gehad op marketing, commercie en personeelszaken. Later ben ik naar Brand gegaan en daar werd ik sectorleider. Na de Stratego-reorganisatie heb ik leiding mogen geven aan de divisie Particulieren. In 1997 werd ik gevraagd om in de directie van Postkantoren bv te gaan zitten waar ik twaalf jaar bleef, tot mijn pensionering.”

Wim Bilthof:
“De leukste tijd was toch toen ‘alles kon’.”

Wat vond je het leukste aan NN?

Aad: “Die vraag is voor mij moeilijk te beantwoorden want er zijn zoveel leuke dingen te noemen.

Ik beperk mij daarom maar tot mijn werk bij NN-Brand Bedrijf/Glas. Het leuke daarvan was onder andere dat ik als sectorleider van de directie veel ruimte en vertrouwen kreeg om mijn werk zo zelfstandig mogelijk te kunnen doen.”

Wim Bilthof: “Voor mij was de leukste tijd toch de tijd dat ‘alles kon’. Om 4 uur gingen we soms klaverjassen als het werk af was. Het was een hiërarchische, maar ook een interessante periode.”

Wim den Ouden: “”Het leukste vond ik bij NN de mogelijkheden om op veel verschillende werkvelden te leren en ervaringen op te doen.”


Hoe heb je de fusies zoals met NMB/Postbank ervaren?

Aad: “Toen de fusie tot stand kwam was ik directielid van Tiel Utrecht en daardoor ook lid van de directieraad van ING en wat directer betrokken bij de ING-zaken. Voor ons als Tiel Utrecht was de fusie toen niet bedreigend, eerder kansrijk, want wij hebben met C&E Bank en Postbank goede en succesrijke zaken kunnen doen. Bij de vacature van directievoorzitter Tiel Utrecht werd de NMB-directeur Pim van Delft benoemd. Hij heeft in ons directieteam veel inbreng gehad en van hem heb ik op bankgebied veel kunnen leren.”

Wim Bilthof: “Ik was toen directiesecretaris. Alle directeuren van de bank kwamen een kijkje nemen om te zien met wie ze nu zaken deden. De meesten hadden niets met verzekeren. Het leek eerder een soort gedwongen huwelijk. “Voel je je al een ING ‘er?”, was het onderwerp van een enquête in die tijd. Nee, ik heb me nooit echt ING’er gevoeld. ING sponsorde de Formule 1; daarin ging iets van 150 miljoen in om, een miljoenencontract. Dat vond ik zonde van het geld. Ik heb een enorm oranje hart.”

Wim den Ouden: “Persoonlijk positief. Ik heb daardoor de laatste stap in mijn carrière gezet. Qua werkzaamheden herinner ik me daar niet veel van.”


Wat was je grootste succes?

Wim den Ouden: De Stratego-reorganisatie waarbij we van productgericht naar marktgericht moesten. Dat was een goeie reorganisatie Daar kijk ik met plezier op terug. Ook op de plezierige samenwerking met de directe collega’s.”

Wim Bilthof: “De tv-serie ‘Brand!’ bij RTL7 op zondagen in 2006, met Cor de brandweerman. Daarin trad ik namens het Verbond van Verzekeraars op om preventietips en adviezen te geven. Daarna ben ik nog bij BNR geweest, ook namens het Verbond. Toen ging het over stormschade.”

Aad: “In 1965 is de Wet Aansprakelijkheid Motorrijtuigverzekeringen ingegaan. In de administratie van autoverzekeringen moest het kenteken van het motorrijtuig worden ingevoerd. Dat moest met de hand gebeuren en daarvoor moesten alle polisdossiers uit het archief komen. Voor onze omvangrijke bromfietsportefeuille was een nieuw prolongatiesysteem nodig voor de distributie van duizenden bromfietsplaten met bijbehorende verzekeringsbewijzen. Ook voor de ongekentekende motorrijtuigen zoals tractoren en andere gemotoriseerde werktuigen moest een oplossing worden gevonden. Het is uiteindelijk wel gelukt.”

Wim den Ouden:
“Je moest ruiken naar rook en roet.”

Is het brandvak veranderd?

Wim den Ouden: “Brand was een vak, je moest ruiken naar rook en roet. Anders was je geen brandman of -vrouw. In de loop van de tijd ging het vak steeds verder weg van brand; niet alleen moet je nu verstand hebben van brand, maar ook van vallende brillen. In onze tijd was de markt verzadigd, iedereen was verzekerd. Je moest je premiegroei halen uit indexverhogingen. En productuitbreidingen. Er was veel aandacht voor kostenreductie en schadepreventie. Nu is de aandacht gericht op ontzorgen van de verzekerde.”

Aad: “ Ik moet daarom 33 jaar terugkijken en dan is mijn conclusie dat het Brandvak zeker is veranderd. Voor particuliere schadeverzekeringen is er nu het Zekerheids Pakket Particulieren waarin zo ongeveer alle particuliere schadeverzekeringen kunnen worden opgenomen. Ook zijn er de heel uitgebreide “all-in”-dekkingen voor woonhuizen en inboedels. De werkzaamheden van medewerkers zijn daarmee ook veranderd, ook voor de schadebehandelaars en de medewerkers van de technische buitendienst. Het heeft mij dan ook verbaasd dat NN de technische buitendienst, een belangrijk onderdeel van de core-business van een schadeverzekeraar, heeft geoutsourcet.”

Wim Bilthof: “Schadebehandeling wordt al jaren uitbesteed, maar met Delta Lloyd erbij gaan we toch een andere koers varen. Brand is allang niet meer mijn enige vak, dus ik vind het moeilijk om hier ja of nee op te zeggen.”


Waarnaar verlang je nog wel eens terug?

Aad: “ Dat eenvoudige werk waarbij je het als sectorleider helemaal zelf voor het zeggen had. Ik genoot ervan. Op een bepaald moment kon ook alles. Ieder was koning in zijn of haar eigen koninkrijk. En de eigen parkeergarage in de Koningin Sophiestraat!”

Wim den Ouden: “Naar niks. Ik heb het goed gehad. Ik kijk tevreden terug, met name op de vriendschappen die ik er aan over heb gehouden. Ik heb het nu als gepensioneerde ook goed.”

Wim Bilthof: “Ja, die kameraadschap van toen. Nu is het contact meer een los verband, er zijn flexwerkers en mensen die alleen voor een klus komen. Destijds gingen we samen bowlen op de maandagavond, gewoon als collega-schadebehandelaars. De Brandsector was een eigen club, met heel lang een eigen gebouw. Je kon elkaar niet ontlopen. Ik kijk terug op een mooie tijd met meer samenhang tussen collega’s.”

Ewald Wagenaar


Aad Horstman:
“Brandvak is zeker veranderd.”

Wim Bilthof en Wim den Ouden