“Sjef was iemand
met wie ik
goed kon praten”

Ina Bernard na 48 jaar
nog steeds met Sjef Schmit

Ina en Sjef gaan graag op reis

Ina en Sjef: het stel dat elkaar bij de Nederlanden van 1848 ontmoette. “Ineens vond ik hem leuk”, zegt Ina bijna een halve eeuw later. “Gesprekken gingen over wat we belangrijk vonden”, herinnert Sjef zich nog.

In 1967 werkt Ina Bernard in een stoffenwinkel. Ze heeft het daar niet erg naar haar zin en ze wil graag op de zaterdagen vrij zijn. Via een vriendin solliciteert ze bij de Nederlanden van 1848. Na een grondig examen in onder andere rekenen en taal wordt ze aangenomen. Ze gaat werken op de afdeling Bromfietsverzekeringen onder leiding van groepshoofd Sjef Schmit.

Ina vertelt over die tijd met Sjef: “Toen we elkaar net leerden kennen, sloeg de vlam niet gelijk in de pan. Maar Sjef was wel iemand met wie ik goed kon praten.” Sjef herinnert zich: “We hadden in die tijd een portefeuille met verzekeringen van ruim 250.000 bromfietsen. Ieder jaar moesten we bij de prolongatie nieuwe setjes met polissen en verzekeringsplaatjes versturen. Omdat iedereen meewerkte en we ook overwerkten, kregen we dat steeds voor elkaar.”

Ina: “In 1970 nam ik ontslag en ging zes maanden in Italië werken. Toen ik terugkwam, kon ik gewoon weer bij NN terugkomen. Sjef had zijn baard laten staan en ik vond hem ineens leuk. We kregen dan ook verkering.” Sjef voegt hier aan toe: “We hadden het in onze gesprekken ook over wat we belangrijk vonden als we met iemand de rest van ons leven wilden delen.”

De verkering gaat eerst nog mis en Ina vertrekt in 1971 weer naar Italië. “Sjef had me drie boekjes meegegeven en toen ik die las, moest ik steeds aan hem denken. Ik zocht weer contact en we hadden een uitgebreide briefwisseling.”

Ina komt weer terug naar Nederland en
op 2 juni 1972 geven zij en Sjef elkaar in het stadshuis van Rijswijk het ja-woord.
In 1973 krijgen ze een dochter en in 1976 een zoon.

Sjef heeft tot februari 2003 in diverse functies bij NN gewerkt. Ina is een creatief pad ingeslagen langs onder andere de modevakschool. Ze heeft mooie kleding gemaakt voor verschillende mensen.

“Naast onze liefde voor elkaar, is ook onze liefde voor Italië gebleven. Een jaar zonder daar te zijn geweest, is een uitzondering. En we reizen inmiddels ook graag door Japan en landen in Oost-Europa.”

Jacqueline Alders

Het ja-woord in 1972.

Verzekeringsplaatjes- en polisstress bij de jaarlijkse prolongatie van de bromfietsverzekeringen.