De marathon mag dan misschien achter hem liggen, de wil om in beweging te blijven is springlevend. "Je moet een plan maken en je eraan houden," zegt Hans. "Anders loop je nooit een marathon." Die nuchtere instelling typeert niet alleen de hardloper, maar ook de oud-programmeur die ruim 45 jaar voor RVS en Nationale-Nederlanden werkte.

Een passie
Voor veel mensen is de marathon een eenmalige uitdaging. Voor Hans Buitendijk werd het een passie die tientallen jaren duurde. De oud-collega van RVS en Nationale-Nederlanden begon in 1970 met hardlopen. Eerst een rondje van zes kilometer, daarna wat langere afstanden en uiteindelijk in1983 de eerste marathon in Drenthe. Ooit wilde hij de Marathon van Rotterdam lopen. Dat 'ooit' werd een traditie die hem twintig keer naar de finish bracht.
Inmiddels is hij 77 jaar en werkt hij na een zware blessure opnieuw aan zijn conditie. Niet meer met de ambitie om records te breken, maar wel om in beweging te blijven.

Ritme
Hoewel Hans lid is van de NNPV Runners, traint hij meestal alleen. Nog altijd loopt hij meerdere keren per week hard, aangevuld met tafeltennis en af en toe een bezoek aan de sportschool. In de voorbereiding op een marathon draaide alles om regelmaat. Drie maanden van tevoren begon hij met een vast opbouwschema, waarbij de trainingsafstanden langzaam opliepen tot maximaal 35 kilometer. Hans: "Je moet een plan maken en je eraan houden. Anders gaat het niet lukken."
Bijzonder streng is Hans overigens nooit geweest voor zichzelf. Alleen in de week voor een marathon at hij wat extra pasta. Verder hield hij zich vooral aan eenvoudige leefregels: "Niet roken, weinig alcohol, niet te vet eten en voldoende bewegen.

Collega's
Zijn loopbaan speelde zich ruim 45 jaar lang af bij eerst RVS en later Nationale-Nederlanden. Hij werkte in de automatisering en hield zich onder meer bezig met hypotheeksystemen. In 2011 ging hij op 63-jarige leeftijd met pensioen.
Ook daarna bleef hij actief. Hij is nog steeds secretaris van de tafeltennisvereniging, beheert de website van de NN-runners en past wekelijks op een deel van zijn zeven kleinkinderen.
Die actieve levenshouding ziet hij als de sleutel tot vitaal ouder worden. Zijn advies aan jongere collega's is dan ook eenvoudig: blijf bewegen, maar zorg wel voor een goede balans met werk en gezin. En stel af en toe een sportief doel. Dat hoeft geen marathon te zijn; ook een tien kilometer of halve marathon geeft iets om naartoe te werken.

Hoogtepunten
Van alle marathons die Hans liep, staan er twee in zijn geheugen gegrift. De eerste was de extreem warme editie van de Marathon van Rotterdam in 2007. Vanwege de hitte mocht hij vanaf 33 kilometer niet meer hardlopen en moest hij wandelend naar de finish.
"Ik was gewend om hard te lopen en ineens moest je wandelen. Dat was heel confronterend."
Een veel mooier moment beleefde hij nadat hij zijn twintigste Marathon van Rotterdam had voltooid. Na de finish kreeg hij uit handen van burgemeester Ahmed Aboutaleb een speciale onderscheiding voor zijn prestatie. Een erkenning waar hij nog altijd met trots op terugkijkt.

Doorzetten
Toch krijgt ook een ervaren marathonloper te maken met tegenslag. Vorig jaar moest Hans voor het eerst tijdens een marathon uitstappen vanwege knieklachten. Begin dit jaar volgde opnieuw een zware tegenvaller: "Tijdens een wandeling viel ik en scheurde alle vier de quadriceps van mijn rechterbeen af. Na een operatie, zes weken gips en maanden revalidatie kan ik inmiddels weer voorzichtig de weg op."
Verder dan vijf kilometer komt hij nog niet, maar dat ziet hij niet als een nederlaag. Na maanden stilzitten is iedere kilometer winst.
Of er ooit nog een marathon in zit, weet hij niet. Misschien ook niet. Maar wie Hans hoort vertellen, begrijpt dat de afstand uiteindelijk minder belangrijk is dan de instelling waarmee je onderweg bent. Blijven bewegen, blijven genieten en jezelf af en toe uitdagen. Misschien is dát wel zijn belangrijkste les na ruim veertig jaar hardlopen.
(Ewald Wagenaar)