Recent is mijn moeder verhuisd: van wat het voormalige ouderlijk huis was naar een aanleunwoning bij een verzorgingshuis. Hoewel de verhuizers veel hebben meegenomen, staat er nog altijd het een en ander in het oude huis. Mijn broers en ik kijken er best een beetje tegenop om het verder leeg te halen.
Sommige verhuizingen merk je daarentegen nauwelijks. Er staan geen verhuisdozen in de gang, er hoeft geen kast door een smalle deur, en toch verandert er heel veel. Dat geldt bijvoorbeeld voor de verhuizing van onze ledenadministratie en onze webhosting. Wim en Kurt vertellen in dit nummer wat daar allemaal bij komt kijken. Het is misschien niet het eerste onderwerp waar je bij een vereniging enthousiast van wordt, maar zonder een goed werkende administratie en een goede website wordt het al snel een stuk minder gezellig.
Bovendien is zo'n verhuizing een mooi voorbeeld van iets waar we bij VO-NN inmiddels behoorlijk aan gewend zijn. De wereld om ons heen verandert, en wij veranderen mee. Precies zoals we dat bij onze voormalige werkgever ook deden.
Dat geldt in dit geval ook voor onze pensioenen. De Wtp komt steeds dichterbij, en daarmee wordt de vraag wat die verandering voor eenieder gaat betekenen steeds relevanter. In dit nummer spreken we daarover met Peter de Bruijne en met een aantal leden die golf spelen. Geen theoretische beschouwing over wetsartikelen en transitieplannen, maar vooral over de vraag wat je daar als deelnemer of gepensioneerde straks daadwerkelijk van merkt.
Ook de vertegenwoordiging van de deelnemers verandert. Het nieuwe verantwoordingsorgaan van PFI is recent gekozen en is inmiddels met heel veel vrouwen daarin van start gegaan. Ik ben blij met hen, want juist in de komende periode is het extra belangrijk dat er mensen zijn die kritisch meekijken, vragen stellen en de belangen van deelnemers en gepensioneerden bewaken.
In dit nummer spreken we ook nog met oud-collega Hans Buitendijk. Hij is 77 jaar en loopt marathons. Dat gegeven alleen al maakt zijn interview de moeite waard. Waar de een na zijn pensionering vindt dat het eigenlijk wat rustiger aan mag, trekt de ander kennelijk liever zijn hardloopschoenen aan. Het relativeert meteen het begrip 'rustige oude dag'.
Zo gaat dit nummer eigenlijk vooral over in beweging blijven. Onze administratie verhuist, het pensioenstelsel verandert, het verantwoordingsorgaan begint in een nieuwe samenstelling en Hans loopt gewoon door.
Ik wens je veel leesplezier met dit nummer.
Dick Bukman, voorzitter